วันพฤหัสบดีที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

อ่านละครรักคุณเท่าฟ้า ตอนที่ 6 (จบตอน) วันที่ 27 ก.ค. 55

อุ้มกับธีระเดินเข้ามาในร้านอาหาร ธีระดึงเก้าอี้ให้อุ้มนั่ง
       “พี่ต้องขอโทษแทนแม่พี่ด้วยที่ทำมารยาทไม่ดีกับอุ้ม”
       “นี่เป็นสาเหตุที่พี่ธีไม่อยากพาอุ้มไปพบท่านใช่มั้ยคะ” อุ้มถาม
       ธีระพยักหน้า “แต่อุ้มอย่าไปสนใจในสิ่งที่ท่านทำเลยนะ ไม่ว่าแม่พี่จะชอบหรือไม่ชอบอุ้ม พี่ก็จะแต่งงานกับอุ้ม”
       “แต่แม่พี่ธีต้องเสียใจมากนะคะที่พี่ธีไม่ฟังท่าน”
       “ช่วยไม่ได้ ในเมื่อแม่ไม่ยอมรับความเป็นจริง”
       “ความเป็นจริงอะไรหรือคะ”
       “ชีวิตพี่ต้องเดินไปข้างหน้านะ ไม่ใช่อยู่กับแม่ไปตลอดชีวิต” ธีระบอก
       “พี่ธีพูดเหมือนกำลังจะทิ้งท่านไป”
       “ไม่หรอก พี่คงทิ้งท่านไม่ได้ เพียงแต่พี่ก็ต้องมีชีวิตของพี่ และพี่ก็ไม่อยากสูญเสียอุ้มไปเหมือน ...” ธีระชะงักไป
       “เหมือนแฟนเก่าพี่ธี”
       “ใช่ ถ้าวันนั้นพี่เลือกพิม ป่านนี้พี่ก็คงใช้ชีวิตอยู่กับเค้า”
       “อุ้มขอถามอะไรอย่างได้มั้ยคะ”
       “อะไรหรือ”
       “แล้วพี่ธีลืมพี่พิมได้รึยัง”
       “พอพี่เจออุ้ม พี่ก็ไม่ได้คิดถึงเค้าแล้ว”
       “จริงหรือคะ”
       “จริงสิ เรื่องของพี่กับเค้ามันจบไปแล้ว ตอนนี้คนที่พี่รักและอยากใช้ชีวิตอยู่ด้วยก็คืออุ้ม”
       “อุ้มขอบคุณนะคะที่พี่ธีรักอุ้ม”
       “แต่อุ้มไม่ได้โกรธแม่พี่ใช่มั้ย” ธีระถาม
       “ไม่หรอกค่ะ อุ้มเข้าใจ คนเป็นแม่ก็ย่อมจะรักลูกเป็นธรรมดาแถมยังมีลูกชายหล่อแล้วก็น่ารักแบบพี่ธี แม่คนไหนก็ต้องหวงเป็นพิเศษทั้งนั้นแหละค่ะ”
       “พี่ดีใจนะ ที่พี่ตัดสินใจไม่ผิดที่รักอุ้ม”
       ธีระยกมืออุ้มขึ้นมาจุ๊บ ภายในร้านอาหารนั้น คิตตี้นั่งอยู่อีกโต๊ะหนึ่งกับเปิ้ล คิตตี้หันมามองก็เห็นธีระจับมือกับอุ้ม คิตตี้หันกลับไป เปิ้ลออกความเห็น
       “ชั้นว่าแผนที่แกคิดจะยืมมือแม่กัปตัน คงจะไม่ได้ผลนะดูสิ เค้ายังหวานเจี๊ยบกันอยู่เลย”
       คิตตี้หันไปมองอีกครั้งก็เห็นธีระจุ๊บมืออุ้มอีกครั้ง
       “แล้วจะเอาไงต่อไป จะยืมมือใครอีก” เปิ้ลถามต่อ
       “คราวนี้คงต้องเป็นมือชั้นเอง” คิทตี้บอก
       “แล้วแกจะทำไง”
       “เล่าตอนนี้ก็ไม่สนุกสิ”
       คิตตี้เหลือบไปมองข้างหลังก็เห็นธีระกับอุ้ม คิตตี้มองคู่นั้นอย่างดุดัน
      
       เครื่องบินบินอยู่บนท้องฟ้า ธีระอยู่ในห้องกัปตันกับผู้ช่วยกัปตันอีกคน
       “ผมกัปตันธีระ ขณะนี้เรากำลังลดระดับการบินลงที่ท่าอากาศยาน.......” ธีระพูดใส่ไมโครโฟน
      
       พ่อกับแม่อุ้มนั่งกินข้าวอยู่ในบ้านที่อัมพวา อุ้มเดินเข้ามาร่วมวงด้วย
       “ข้าวต้มปลาหมึกลูก” แม่บอก
       “หอมน่ากินจังเลย”อุ้มชม
       อุ้มตักข้าวต้มใส่ชาม
       “อาทิตย์นี้กัปตันไม่มาหรือลูก” พ่อถาม
       “พี่ธีเค้ามีบินค่ะ” อุ้มบอก
       “ไปเมืองอะไรลูก” แม่ถาม
       “บรัสเซลค่ะ”
       “เห็นบอกว่าจะไปหาแม่กัปตันเค้า เป็นไงลูก เจอกันรึยังไม่เห็นเล่าให้แม่ฟังเลย”
       “เจอแล้วค่ะ” อุ้มบอก
       “แล้วเป็นไง” พ่อถามต่อ
       “อืมม์ ก็ดีค่ะ”
       พ่อกับแม่ชะงักแล้วมองหน้ากัน
       “ก็ดี แสดงว่าไม่ดีหรือ” พ่อถาม
       “ก็ไม่เชิงค่ะ เพียงแต่แกหวงลูกชายมากค่ะ” อุ้มบอก
       “เค้าบอกลูกอย่างงั้นเลยหรือ” แม่ถามต่อ
       “ค่ะ”
       “ถ้าพูดอย่างงั้นก็แสดงว่าไม่ต้อนรับเรา” พ่อสรุป
       “แล้วกัปตันเค้าว่าไง”
       “พี่ธีเค้าบอกว่าไม่ต้องสนใจแม่เค้า” อุ้มบอก
       “พูดน่ะมันง่าย แต่ทำสิมันยาก ขืนแต่งกันไปจะมีปัญหานะ”
       “แต่หนูว่าคงไม่หรอกค่ะพ่อ เพราะหนูคงไม่ไปอยู่บ้านเดียวกับแม่เค้า” อุ้มบอก
       “แต่ถ้าเป็นแบบนี้ แม่ก็ยังไม่อยากให้ลูกตัดสินใจแต่งงานกับเค้านะ เดี๋ยวอยู่ด้วยกันแล้วมามีเรื่องทีหลัง จะเปลืองตัวเราเปล่า ๆ”
       “นั่นสิ พ่อก็เห็นด้วยกับแม่นะ อย่าเพิ่งด่วนตัดสินใจอะไร ดูกันให้ดีซะก่อนจะได้ไม่เสียใจภายหลัง”
       “ก็ได้ค่ะ งั้นหนูจะบอกให้เค้ารอหน่อย” อุ้มพูด
       “ใช่ ถ้าเค้ารักลูกจริงก็ต้องรอได้” แม่บอก
       “แต่ถ้าเค้าไม่มาขอแม่กับพ่อต้องเลี้ยงหนูไปจนแก่นะ”
       “เรื่องนั้นไม่มีปัญหา” พ่อบอก
       “ใช่ เลี้ยงมาตั้งยี่สิบแปดปียังเลี้ยงได้ เลี้ยงไปจนแก่ทำไมจะเลี้ยงไม่ได้”
       สามคนพ่อแม่ลูกหัวเราะให้กัน
      
       คิตตี้เดินก้าวเข้ามาหยุดมองหน้ารีสอร์ตบ้านอุ้ม คิตตี้ถอดแว่นมองแล้วแสยะยิ้มก่อนจะก้าวเดินเข้าไปด้านในรีสอร์ต
       คิตตี้เดินเข้ามา แม่ของอุ้มกำลังทำงานอยู่หน้าเคาน์เตอร์
       “หวัดดีค่ะ” คิทตี้ทัก
       แม่อุ้มเงยหน้าขึ้นมองแล้วยิ้มให้ “หวัดดีค่ะ”
       “มีห้องว่างมั้ยคะ”
       “มีค่ะ พักกี่คนคะ”
       “คนเดียวค่ะ อยากได้ห้องที่ติดริมน้ำมีมั้ยคะ”
       “มีค่ะ เชิญทางนี้ค่ะ”
       แม่อุ้มเดินนำออกไป คิตตี้มองที่เคาน์เตอร์ก็เห็นรูปอุ้มกับพ่อแม่ คิตตี้ยิ้มแล้วเดินตามไป
      
       ห้องพักถูกเปิดออก แม่อุ้มเดินนำเข้าไป คิตตี้เดินตาม
       “เป็นไงคะห้องนี้ชอบมั้ยคะ” แม่ของอุ้มถาม
       “ดีค่ะ” คิทตี้ตอบ
       “คุณจะพักซักกี่คืนคะ”
       “ก็คงจะพักไปเรื่อยๆน่ะค่ะ ถ้าชอบก็อยู่นานหน่อย”
       “งั้นตกลงเอาห้องนี้นะคะ”
       “ค่ะ”
       “เรามีอาหารเช้าให้ ส่วนอาหารเย็นถ้าคุณอยากทานอะไรพิเศษก็บอกนะคะ ทางเราทำให้ได้” แม่ของอุ้มบอก
       “ขอบคุณค่ะ”
       “เชิญตามสบายนะคะ”
       แม่ของอุ้มเดินออกไปจากห้อง คิตตี้มองไปรอบๆ ห้องแล้วนึกถึงอุ้ม แล้วเธอก็มีแววตาน่ากลัวขึ้นมา
      
       พ่อกับแม่ของอุ้มเตรียมอาหารอยู่ในบ้าน สักพักอุ้มก็เดินเข้ามา
       “วันนี้ทำอะไรกินแม่” อุ้มถาม
       “แขกที่มาพักเค้าอยากกินกุ้งแม่น้ำเผา ลูกไปเอากุ้งที่บ้านเจ๊ม๊อยหน่อยได้มั้ย” แม่บอก
       “ได้จ้ะแม่”
       “อ้อ แล้วแวะเอาสายบัวบ้านลุงถิ่นมาด้วยนะ” พ่อสั่ง
       “ได้จ้ะ”
       อุ้มเดินออกไปจากบ้าน
       “จะว่าไป ใจนึงชั้นก็ไม่อยากให้ลูกแต่งงานเหมือนกันนะ เพราะอยู่ที่นี่กับเราก็มีความสุขดี ไม่ต้องทำงานแอร์ก็ยังได้” แม่พูด
       “แต่จะให้มันอยู่คนเดียวก็สงสารมันนะแม่ ชั้นว่ากัปตันเค้าก็ดูเป็นคนดีน่ะ”
       “จะดีจริงรึเปล่าก็ไม่รู้นะพ่อ”
       “แน่ะ พอลูกจะแต่งงานจริงๆก็เริ่มหวงลูกซะแล้ว” พ่อแซว
       “ชั้นก็แค่กลัวว่าลูกจะลำบาก”
       “อย่าเพิ่งไปคิดอะไรเกินเลย ก็อุ้มมันบอกแล้วไงว่าจะดูเค้าไปอีกซักพักนึงก่อน เดี๋ยวชั้นจะเข้าสวนไปเอามะพร้าวซะหน่อยนะ”
       “เก็บมะนาวมาด้วยนะพ่อ”
       “จ้ะ” พ่อรับคำแล้วเดินออกไป
      
       อุ้มเดินมาที่ท่าเรือแล้วก็พูดใส่วิทยุสื่อสาร
       “น้อย เอาเรือมาให้พี่ที่ท่าหน่อย พี่จะไปบ้านเจ๊ม๊อย”
       เสียงวิทยุสื่อสารตอบ “ค่ะ ซักครู่นะคะคุณอุ้ม”
       อุ้มยืนรออยู่ที่ท่าน้ำ ใครคนนึงเดินเข้ามาหาอุ้มจากทางด้านหลัง แล้วก็มาหยุดยืนที่ด้านหลังอุ้ม คนๆ นั้นคือคิตตี้ที่กำลังยืนมองอุ้มอย่างเกลียดชัง คิตตี้เอื้อมมือจะผลักอุ้มแต่อุ้มหันหน้ามาแล้วก็สะดุ้ง
       “อุ๊ย”
       คิตตี้ชะงักมือแกล้งทำเป็นแตะไหล่อุ้ม “ขอโทษค่ะ ทำให้คุณตกใจ”
       “ไม่เป็นไรค่ะ”
       “ชั้นพักอยู่ที่นี่ค่ะ คุณคงเป็นลูกสาวเจ้าของรีสอร์ต” คิทตี้ทำเป็นถาม
       “ใช่ค่ะ ชั้นชื่ออุ้ม”
       “ชั้นคิตตี้ค่ะ”
       ทันใดนั้นเรือก็เข้ามาจอดเทียบ
       “จะให้หนูไปด้วยมั้ยคะ” น้อยที่มากับเรือถาม
       “ไม่ต้อง พี่พายไปเอง”
       อุ้มลงไปในเรือ น้อยเดินขึ้นมาบนท่าเรือ
       “จะไปไหนหรือคะ” คิทตี้ถาม
       “จะไปเอาของที่ตลาดน่ะค่ะ” อุ้มตอบ
       “ขอนั่งเรือเล่นไปด้วยได้มั้ยคะ”
       “ได้ค่ะ”
       “แต่ชั้นพายเรือไม่เป็นนะคะ”
       “ไม่เป็นไรค่ะ เชิญค่ะ”
       คิตตี้ก้าวลงเรือ อุ้มยิ้มให้ก่อนจะพายเรือออกไป
      
       เรือแล่นไปในคลองอย่างช้าๆ คิตตี้มองอุ้ม อุ้มยิ้มให้
       “ที่นี่สวยจังเลยนะคะ” คิทตี้ชม
       “ค่ะ”
       “เห็นคุณป้าบอกว่าคุณเป็นแอร์ฯ หรือคะ”
       “ใช่ค่ะ”
       “อย่างนี้ก็เจอกัปตันหล่อๆเยอะสิคะ”
       “ก็อย่างงั้นแหละค่ะ”
       “คุณอุ้มมีแฟนรึยังคะ” คิทตี้ถาม อุ้มชะงัก “ขอโทษนะคะ ที่ถามเพราะเห็นว่าคุณอุ้มเป็นคนสวยน่าจะมีแฟนหลายคน เผอิญตี้มีเพื่อนผู้ชายเยอะ จะแนะนำให้มาจีบคุณอุ้มบ้าง”
       “อุ้มมีแฟนแล้วค่ะ” อุ้มตอบ
       “อย่าบอกว่าเป็นกัปตันนะคะ”
       อุ้มยังไม่ทันตอบ เสียงโทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้น อุ้มกดรับ
       “ฮัลโหล”
       ธีระโทรศัพท์มาหาอุ้มจากต่างประเทศ
       “ทำอะไรอยู่”
       “กำลังพายเรือไปเอากุ้งที่ร้านเจ๊ม๊อยค่ะ” อุ้มบอกธีระ
       คิตตี้มองและฟังอย่างสนใจ
       “พี่คิดถึงอุ้มนะ อุ้มล่ะคิดถึงพี่บ้างรึเปล่า” ธีระถาม
       อุ้มเหลือบมองเห็นคิตตี้มองอยู่ก็เลี่ยงที่จะตอบ
       “เอ่อ เหมือนกันค่ะ”
       คิตตี้มองแล้วส่งยิ้มให้
       “มีคนอยู่ด้วยหรือ” ธีระถาม
       “ค่ะ”
       “ใคร” ธีระถาม
       “แขกที่มาพักน่ะค่ะ พี่ธีไม่รู้จักหรอก”
       “ผู้หญิงหรือผู้ชาย” ธีระถามต่อ
       “ผู้หญิงค่ะ”
       “กับอุ้มใครสวยกว่ากัน”
       “อุ้มสิคะ”
       “ใช่ ถึงอุ้มบอกว่าเค้าสวยกว่าพี่ก็ไม่เชื่อ เพราะอุ้มสวยที่สุดสำหรับพี่”
       อุ้มยิ้มขำ “แค่นี้ก่อนนะคะ เดี๋ยวกลับถึงบ้านแล้วอุ้มจะโทรหาใหม่”
       “จ้ะ เลิฟยูนะ”
       “ค่ะ” อุ้มวางสาย คิตตี้มองไม่วางตา
       “กัปตันโทรมาหรือคะ” คิทตี้ถาม
       อุ้มชะงัก
       “คุณรู้ได้ไงคะว่าใครโทรมา”
       “รู้สิคะ เพราะกัปตันธีระเค้าเป็นแฟนชั้น” คิทตี้พูด
       อุ้มตกใจ
       “คุณพูดอะไรนะคะ”
       “พี่ธีกับชั้นรักกันตั้งแต่สมัยเรียน แต่บังเอิญมีเหตุให้เราต้องเลิกจากกัน” คิทตี้เล่า
       อุ้มมองอย่างงุนงง คิทตี้เล่าต่อ
       “แล้วอยู่ๆเมื่อต้นปี ชั้นกับเค้าก็ได้เจอกันอีกครั้ง”
       “แล้วยังไงคะ” อุ้มถาม
       “ที่ชั้นมาพบคุณก็เพราะอยากมีเรื่องอยากจะมาขอร้องคุณ”
       “เรื่องอะไรคะ”
       “ขอให้คุณเลิกกับพี่ธี”
       “คงไม่ได้มั้งคะ เพราะถ้าพี่ธีเค้ารักคุณ เค้าคงต้องเลิกกับชั้นเอง” อุ้มบอก
       “ชั้นเข้าใจค่ะ แล้วก็รู้ด้วยว่าตอนนี้เค้าคงรักคุณมากกว่าชั้น แต่เพื่อเห็นแก่เด็กตาดำๆ”
       “คุณพูดอะไรชั้นไม่เข้าใจ”
       “ชั้นกำลังท้อง แล้วเด็กในท้องก็เป็นลูกของพี่ธี” คิทตี้กุเรื่อง
       อุ้มอึ้ง “ที่คุณพูดมาทั้งหมดเป็นเรื่องจริงหรือ”
       “ถ้าไม่ใช่เรื่องจริง ชั้นจะบากหน้ามาขอผู้ชายจากคุณหรือคะ ชั้นรู้ว่ามันเป็นเรื่องหน้าอาย แต่ชั้นไม่อยากให้เด็กที่เกิดมาต้องกำพร้าพ่อ”
       อุ้มมองคิทตี้ คิตตี้ก็มองอุ้ม อุ้มอึ้งและงงงัน
ขอขอบคุณจาก manager.co.th   

0 ความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น